MERIDIAN ARTS ENSEMBLE

 F. Zappa: Peaches en Regalia; Lets Make the Water Turn Black; Oh No; Igors Boogie; Eat that Question; Echidnas Arf
M. Babbitt: Fanfare for All Captain Beefheart:
Ice Rose; A Carrot is as Close as a Rabbit gets to a Diamond; When I See Mommy I Feel Like a Mummy; Apes-Ma; Dropout Boogie; Suction Prints
H. Hancock: Jessica J. Nelson: Song for a Dead King;
Paterson R. Shemaria: Pandoras Magic Castle
I. Stravinsky: Fanfare for a New Theatre
K. Wheeler: Song for Someone

Channel Crossings

The Meridian Arts Ensemble: has established itself as one of Americas finest chamber ensembles through its innovative repertoire and critically acclaimed performances. First Prize Winner of the 1990 Concert Artists Guild New York Competition, the Ensemble also won First Prize in 1994 from ASCAP/Chamber Music America for Adventurous Programming of Contemporary Music. has commissioned numerous works, and has also collaborated with or premiered works by Frank Zappa, Milton Babbitt, Kirk Nurock, Ira Taxin, Phillip Johnston, David Sampson, Tom Pierson, Stephen Barber, and Elliott Carter. The Ensembles interest in expanding the horizons of concert repertoire has been further demonstrated through adaptations and performances of works by Don Carlo Gesualdo, J.S. Bach, Frank Zappa, Jimi Hendrix, Captain Beefheart, and Afro/Cuban dance styles. has performed in New York, Los Angeles, Chicago, Cleveland, Atlanta, Juneau, and other cities. The Ensemble has also toured Europe and Japan extensively, and in 1995 gave its South American debut in Bogota, Colombia. Collaborations include a performance at Alice Tully Hall for the 25th Anniversary of the Chamber Music Society of Lincoln Center. The Ensemble has also performed in many European festivals, including Koln Musiktriennale, Schleswig-Holstein, Bochum Klavier Festival, Graz (Austria), and November Music (Holland and Belgium). Club appearances have included performances in New York at the alternative spaces CBGBs, The Knitting Factory, the Cooler, and the Kitchen; in Washington, DC at the Black Cat; and at the House of Blues in Los Angeles. has been seen internationally on German, Dutch, and Austrian state television, and nationally on public televisions Live from Lincoln Center. Radio broadcasts have included National Public Radios Weekend Edition, St. Paul Sunday Morning, WDR (Germany), Dutch National Radio, ORF (Austria), Voice of America, and Radio Free Europe.

(...) prettig vanzelfsprekend gebrek aan respect voor de klassieke scheidslijnen tussen high en low culture (...) (...) zeer verrassend (...0 (...) de bewerking van Beefhearts Acarrot is as close as a rabbit gets to a diamond , is een regerechte openbaring (...) (...) Het Meridian Arts Ensemble maakt duidelijk dat het hoog tijd wordt eens een sluitend antwoord te formuleren op de vraag: wat is nou precies het verschil tussen pop, jazz en klassieke muziek, tussen lage en hoge cultuur? Het Parool, August 1995
(...) Waar het Kronos Kwartet al jaren strijkend slaagt in het slechen van muren tussen de genres, doet Meridian Arts dat op koperblaasinstrumenten. (...) (...) behalve verveling is niks taboe (...) NRC/Handelsblad, November 1994
(...) is een gevarieerde en avontuurlijke cd, met zoveel hoogtepunten dat hij het unieke karakter van het Ensemble zonder meer onderstreept. Oor, September 1995
(...) De Meridian-spelers beheersen hun instrumenten (en soms nog een paar andere ook) tot in de perfectie, en leveren samenspel waar vrijwel niet aan valt te tipppen. (...) Volkskrant, september 1995
(...) ......prettig vanzelfsprekend respect voor de klassieke scheidsijnen tussen high en low culture (....) (...) .......zeer verrassend (...) (...) ....de bewerking van Beefhearts A carrot is as close as a rabiits gets to a diamond is een relgelrechte openbaring.(...) (...) Het Meridian Arts Ensemble maakt duidelijk dat het hoog tijd wordt eens een sluitend antwoord te formuleren op de vraag: wat is nou precies het verschil tussen pop, jazz en klassieke muziek, tussen lage en hoge cultuur ?(...) Het Parool, September 1995
(...) Where else can the work of Milton Babbitt and Herbie Hancock be found treated with equal respect and musicianship?(...) New York Times, September 1995
(...) De Meridian-spelers beheersen hun instrument (en soms ook nog een paar andere) tot in de perfectie, en leveren samenspel waar vrijwel niet aan valt te tippen. (...) Volkskrant, October 1995
(...) En wat vond je van de Prime Meridian? Heerlijk, de beste remedie tegen allerlei vormen van geestelijke buikloop. (...) (...) Stay tuned, I sure will! Audio+Techniek, January 1996
(...) This is easily one of the most satisfying brass quintets around because of their willingness to look beyond the expected playlist. Chattanooga Free Press, November 1996
(...) The performances, though, are throughout quite stunningly good: all the brilliance one has learned to expect from the best traditional brass groups, plus a whole range of jazz- and rock- and funk- and I-know-not-what-else-derived virtuosies. A close, brilliant recording: play it very loud. Gramophone, april 1996
(...) If you can remember the first time you had ice cream, this is what this compact disc is like. (...) 4-Front, January 1996 (...) Zwei exzellente CDs welche das Meridian Arts Ensemble da eingespielt hat. Exzellent (...)