Pieter Wispelwey

J.S. Bach 6 suites for cello Solo
BWV 1007-1012 double CD (period performance)

Suite Nr. 1 in G dr BWV 1007
Suite Nr. 2 in d moll BWV 1008
Suite nr. 3 in C dur BWV 1009
Suite nr. 4 in Es dur BWV 1010
Suite nr. 5 in c mol BWV 1011
Suite nr. 6 in D dur BWV 1012

Pieter Wispelwey was awarded the Elisabeth Everts Prize, an award given biennially to the Netherlands’ most promising musician in 1985. He was awarded the very prestigious Netherlands Music Price in 1992. For many years he has given complete, widely acclaimed performances of the suites for cello by J. S. Bach and Britten and the sonatas by Beethoven and Brahms. Pieter Wispelwey is a regular returning guest in the Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam, performing the baroque, classical, romantic and modern repertory. His debut performances in Rome, Milan, Paris and Boston were highly succesfull. In 1992 he made extremely succesfull debut-performances in New-York, Vienna and Melbourne. In the 1993/1994 season he will give performances a.o. in Berlin, Bonn, Stuttgart and Stockholm.
Pieter Wispelwey received his early training from Dicky Boeke and Anner Bijlsma in Amsterdam and continued his studies with Paul Katz (Rochester, USA) and with William Pleeth in England. His repertory ranges from J.S. Bach to Elliot Carter, Kagel, and Schnittke. The vast sonata repertoire for cello and piano he performs with Paul Komen and Lois Shapiro (also on period instruments). He also performs regularly as a soloist with orchestra and has recently played concertos by Beethoven (triple), Brahms (double), Dvorak, Dohnnanyi, Tchaikovsky, Shostakovich, Elgar, Haydn, and Dutilleux, performing a.o. in the Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam and with the Netherlands Philharmonic Orchestra, the Dutch- and German Radio Chamber Orchestras, the Philharmonica Ungarica, The Netherlands Wind Ensemble, the Moscow- and Stuttgart Chamber Orchestras and with the Westdeutsche Sinfonia. Paul Komen made his debut at the age of thirteen, playing pieces by Bach and Scriabin for a radio recording. Later he studied at the Sweelinck Conservatorium under Jan Wijn. In 1980 he was a finalist to the International Tromp Piano Competition in Eindhoven and in 1981 he made his English debut at Wigmore Hall in London. In 1982, Paul Komen graduated with honours from the Sweelinck Conservatorium and received a scholarship from the Deutsche Akademische Austauschdienst to continue his studies with Professor Hans Leygraf in Hannover. In 1985, he concluded his studies there with honours as well. He made his debut in the previous year in the Main Hall of the Amsterdam Concertgebouw. In 1986, he was awarded a scholarship by the Dutch government to study in the United States under Gyorgy Sandor in New York and under Gyorgy Sebok in Bloomington. In 1988, he was invited for two recitals at the International Piano Festival of La Rogue d’Antheron in France. His debut in the United States took place in 1989 with recitals in New York’s Carnegie Hall and in the National Gallery in Washington.

Choc du Monde de la Musique (...) Un pur joyau. ICI (Canada) Du très grand Wispelwey. Comme un grand vin, il se bonifie avec le temps. Il n'interprète plus ces suites, il les vit (...) (...) à écouter et réécouter. Le Journal de Québec
(...) perfect van vorm en opbouw (...) Verrast door deze nieuwe aanpak, hoe zou Wispelweys Bach in 2005 klinken? Klassieke Zaken
Een muzikale veelvraat Interview Algemeen Dagblad, January 1999 (...)
Zijn opvatting heeft zich verrijkt. Zes maal zes delen zijn een landschap geworden met 36 pieken. (...) Volkskrant, September 1998
(...) Wispelwey is als musicus volledig uit zijn schulp gekropen en durft te spelen, een verhaal te vertellen, theater te maken. Hij legt het polyfone web bloot en geeft de dansen een menselijk gezicht. Warm, onstuimig, zuiver en regelmatig. Deze nieuwe opname fascineert dankzij Wispelwey. Luister, September 1998
(...) De Wispelwey van 1998 is een tot een volledige wasdom gekomen supertalent, dat de grote Bach met grote innerlijke rust en rijpheid tegemoet treedt, maar nog steeds enorme risico's durft te nemen. (...) (...) Zijn barokcello lezingen benemen je de adem. (...) (...) Elk afzonderlijk deeltje is een verschillende karakterstudie en Bach bloeit er door op als nooit tevoren. (...) (...) Het mooist, wellicht voor iedereen verschillend, zijn de langzame, statige Sarabandes met hun slepende voorhoudingen, die Wispelwey een ongekende dramatische lading weet mee te geven. Indrukwekkend Het Parool, September 1998
(...) J.S. Bach mag tegen Wispelwey opkijken. De cellist dringt door tot de bodem en haalt eruit wat erin zit. Expressiever kan het niet. (...) CD van de Week Telegraaf, September 1998
(...) Een prachtige opname (...) (...) Wispelwey is een overheersende muzikale persoonlijkheid (...) (...) Wispelwey speelt vaak loepzuiver(...) (...) De verschillende suites hebben nu allemaal een eigen karakter gekregen, introspectief, blijmoedig, monumentaal en triomfantelijk.(...) NRC, September 1998
(...) De cellist verdient met deze registratie een dikke tien. Ook technisch is deze cd niet te overtreffen. Brabants Dagblad, September 1998
(...) flexibel phrasing and springing, extrovert rhythms give all the suites a sense of spontaneity. (...) Guardian, October 1998
(...) These new performances are carefully prepared, beautifull executed and most eloquently expressed. (...) (...) Wispelwey is an imaginative player with a highly developed sense of humor. These qualities are as welcome in his performances of Bach as they are to be treated with curcumspection in his almost entirely fanciful written introduction to the music. (...) (...) Wispelwey's version sits comfortably on the uppermost range of the period-instrument performance ladder. Strongly recommended. Gramophone, October 1998
(...) il nous invite dans une univers bien différent, même si le ton, l'articulation sont toujours des plus nobles. (...) (...) une grande subtilité d'attaques et de nuances (...) (...) Elle renouvelle notre approche des Suites en unissant la maîtrise et l'imagination, la rigueur et la liberté, la sobriété et l'audace. Diapason D'Or Diapason, October 1998
(...) Wispelwey a enrichi sa palette sonore et effermi son exceptionelle technique (...) (...) Le résultat est une superbe enregistrement, qui prends plaçe au sommet de la discographie de ces œuvres sur instruments d'epoque. Classica, October 1998
(...) in alle opzichten fascinerend, inspirerend, hypnotiserend. (...) (...) Bach nr. II klinkt gestroomlijnd, warmbloedig, speels, uitdagend, vol emotie en 'romantisch' getinte verbeeldingskracht. (...) (...) Van melancholieke filosofen tot verdoolde ridders, van biddende monniken tot luidruchtige levensgenieters: als een bonte stoet van menselijke 'archetypen' duiken ze op in Bach's wonderlijke muziek, die Wispelwey met het raffinement van een super architect in losse streken driedimensionaal uiteenzet. Muziekjournaal/Entr'acte, October 1998
(...) Wispelwey is op deze opname souverein, evenwichtig en beheerst; het meeslepende verhaal dat hij vertelt is technisch perfect en staat de natuurlijke ademhaling van de muziek of het individulele karakter van elke suite nergens in de weg. (...) HBvL (Belgian), September 1998
(...) Wispelwey has something to say and deserves to rank with the other great performers of these extraordinary works. Cd of the Month Classic Express, October 1998
(...) Le son du violon est épanoui, le corps à corps avec l'instrument est plus direct. (...) (...) Technique et sonorité démontrent une savoirfaire exceptionnel, une maîtrise impériale de l'instrument (...) (...) tout compense merveilleusement l'absence du vibrato. (...) Répertoire, October 1998